ΥΠΟΔΟΧΗ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΙΓΙΟΥ.

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

  

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

ΑΑ 120                                                                                    ΑΙΓΙΟ, 9 Δεκεμβρίου 2022

 

 

 

 

Με αφορμή τις εορτές του Αγίου Δωδεκαημέρου, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, την εσπέρα της Τετάρτης 14 Δεκεμβρίου ε.έ. και ώρα 18.00, θα υποδεχθεί μαζί με τον ιερό κλήρο τα χαριτόβρυτα ιερά λείψανα, τα οποία θα μεταφερθούν από τις Ιερές Μονές Αγίας Λαύρας και Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Αιγίου, προς ευλογία και προσκύνηση από τον θεοφιλή λαό μας.

Από την Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας θα μεταφερθεί η κάρα του Οσίου Αλεξίου και από την Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών η κάρα του Οσίου Λεοντίου.   

Η υποδοχή θα πραγματοποιηθεί στα προπύλαια του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης και στη συνέχεια θα ακολουθήσει Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής των ιερών τούτων πνευματικών θησαυρισμάτων στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό, έως τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου ε.έ., θα τελούνται καθημερινά Ιερές Ακολουθίες, σύμφωνα με το συνημμένο Πρόγραμμα του Ιερού Ναού, με σκοπό η παντοδύναμη Χάρις του Θεού, η οποία μετα­φέρεται μυστικώς μέσω αυτών, να ενισχύσει τον πνευματικό μας αγώνα και με αδιάλειπτη προσευχή, μετάνοια και ειλικρινή εξομολόγηση να προετοιμαστούμε κατάλληλα ώστε να υποδεχθούμε τον σαρκωθέντα Κύριο. 

 

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΣΟΥΝΗ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

Ανακοίνωση

 

Η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Αιγιαλείας (ΔΗ.Κ.ΕΠ.Α.)  έχουν την τιμή και τη χαρά να ανακοινώσουν ότι, την Κυριακή 27 Νοεμβρίου και ώρα 11.30 π.μ., θα πραγματοποιήσουν την επίσημη έναρξη λειτουργίας του Μουσείου «ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΟΥΝΗΣ» (Πολυχρονιάδου 8, Αίγιο) για το κοινό.

Το εν λόγω Μουσείο απαρτίζεται από εκθέματα εθνικού, θρησκευτικού και κοινωνικού χαρακτήρα, μέσω των οποίων αναδεικνύονται ο πατριωτισμός, ο πνευματικός πλούτος και η δημιουργικότητα μιας σπουδαίας προσωπικότητας της σύγχρονης Ελλάδας, του αειμνήστου Ιακώβου Τσούνη, Μεγάλου Ευεργέτη και Δωρητή της Εκκλησίας και του Έθνους μας. 

              

                Ο Μητροπολίτης

  † Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Ιερώνυμος                             

      

                    Η Πρόεδρος της ΔΗ.Κ.ΕΠ.Α.

 κ. Μαρία Τσουκαλά

 

Ø  Να διαβασθεί στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2022

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ- ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ(ΘΕΜΑ: Κυριακάτικη Ομιλία)

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

 

 

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

 

 

  ΑΑ  98                                                                                                      ΑΙΓΙΟ 9 Νοεμβρίου 2022

 

 

 

 

ΘΕΜΑ: Κυριακάτικη Ομιλία

 

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας στὸ πλαίσιο τῆς κατηχήσεως καὶ τοῦ εὐαγγελισμοῦ τοῦ λαοῦ μὲ τὸν Θεῖο Λόγο ἐνημερώνει τὸν εὐσεβῆ λαό της, ὅτι τὴν προσεχή Κυριακὴ 13 Νοεμβρίου 2022 καὶ ὥρα 6:30μ.μ, στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Κέντρου Νεότητας «Νέοι Ὁρίζοντες» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως θὰ μιλήσει ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρῆστος Τσάκαλος, Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, μὲ θέμα: «Ὁ πλησίον. Αὐτὸς ὁ ἄγνωστος».

Ὡς ἐκ τούτου, καλοῦμε τὸν εὐσεβῆ λαό μας νὰ προσέλθει καὶ νὰ ἀναδείξει μὲ τὴν παρουσία του τὴ δραστηριότητα αὐτή, προκειμένου νὰ ἀνατροφοδοτήσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὶς ψυχές μας, νὰ προβληματιστοῦμε καὶ νὰ συνδιαλεχθοῦμε, ἐνισχύοντας σημαντικά τό ἔργο τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας μέσα ἀπὸ τὴ διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

 

                                 

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 13 11 2022 ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ -ΟΜΙΛΙΑ

 

Ἱερά Μητρόπολις Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας

 

 

 

 

                                                                                    Αἴγιο, 4 Νοεμβρίου 2022

 

 

 

Στό πλαίσιο τοῦ 3ημέρου ἑορταστικοῦ ἀφιερώματος τῆς Ἱστορικῆς καὶ Λαογραφικῆς Ἑταιρείας Αἰγιαλείας (Ι.Λ.Ε.Α.) στοὺς Μικρασιάτες πρόσφυγες τοῦ Αἰγίου, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταστάθηκαν στὸν τόπο μας καὶ ἐνσωματώθηκαν ἐποικοδομητικὰ στὴν κοινωνία μας μετὰ τὸν ξεριζωμὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ τὸν Πόντο τὸ 1922, σᾶς γνωστοποιοῦμε ὅτι τὴν προσεχῆ Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2022 καί ὥρα 11:00 π.μ., στὴν Αἴθουσα Διαλέξεων τοῦ Ἐνοριακοῦ Κέντρου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης καὶ Θεοπρομήτορος Ἄννης, θὰ ὁμιλήσει ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἱερώνυμος, μὲ θέμα: «Χρυσόστομος Σμύρνης καὶ Χρύσανθος Τραπεζοῦντος, οἱ ἡρωικὲς μορφὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς».

 

 

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ »

 

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ »

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, ακούσαμε το θαύμα της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών. Στη χώρα αυτή ζούσε ένας δαιμονισμένος που είχε κυριευθεί από πολλά δαιμόνια και ήταν ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. Γύριζε γυμνός και κατοικούσε στα μνήματα. Τον έδεναν με αλυσίδες, αλλά αυτός τις έσπαζε και έφευγε στην έρημο. Είναι φοβερό το θέαμα να δει κάποιος έναν δαιμονισμένο άνθρωπο. Όποιος έχει ζήσει τέτοια εμπειρία μπορεί να το κατανοήσει αυτό που λέμε. Προσωπικά στη ζωή μου είχα μία τέτοια εμπειρία σε μία Μονή, όπου είχε πάει μία δαιμονισμένη γυναίκα για να προσευχηθεί να την απαλλάξει ο Θεός από αυτή την ταλαιπωρία. Έτσι και ο δαιμονισμένος του σημερινού Ευαγγελίου ήταν ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος, που άθελά του σκόρπιζε τον τρόμο με την παρουσία του. Ήταν πραγματικά κάτι το φοβερό!

Μόλις λοιπόν είδε τον Κύριο, έπεσε στα πόδια Του και φώναξε, δηλαδή φώναξαν τα δαιμόνια που ήταν μέσα του. «Τι εμοί και σοι, Ιησού, υιέ του Θεού του υψίστου; δέομαί σου, μη με βασανίσης» (ΛΟΥΚΑ 8, 28). Δηλαδή, «Τι δουλειά έχεις εσύ με εμένα Ιησού, Υιέ του υψίστου Θεού; Σε παρακαλώ μη με βασανίσεις» (ΛΟΥΚΑ 8, 28). Το είπε αυτό, διότι ο Κύριος είχε δώσει εντολή να βγουν τα δαιμόνια από τον άνθρωπο. Οι δαίμονες αναγνωρίζουν την θεότητα του Κυρίου και την απόλυτη κυριαρχία Του πάνω τους. Γνωρίζουν τελικά ότι θα τιμωρηθούν. Και όμως δεν μετανοούν, αλλά αναφωνούν: «Τι εμοί και σοι;» (ΛΟΥΚΑ 8, 28). «Τι σχέση έχουμε με σένα;» (ΛΟΥΚΑ 8, 28). Οι δαίμονες δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με τον Κύριο. Με αυτή την κραυγή τους εκφράζουν την αθεράπευτη πλέον αμετανοησία και υπερηφάνειά τους, αλλά και την απελπισία τους. Γνωρίζουν, αλλά δεν διορθώνονται.

Το ίδιο φρόνημα με τους δαίμονες έχουν και όσοι συνειδητά αρνούνται τον Θεό και τον Νόμο Του. Εμείς που βρισκόμαστε μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, με την Χάρη του Θεού, δεν είμαστε άθεοι και ασεβείς. Πέφτουμε όμως καθημερινά σε αμαρτίες, και είναι δυνατόν κάποτε, αν δεν προσέξουμε, να επιμείνουμε στην πτώση μας, είτε είναι αυτή ο θυμός ή η μνησικακία, η κατάκριση, η αδικία, η ζήλεια, η κλοπή, η έκτρωση και πολλά άλλα αμαρτήματα. Όταν έχουμε κάποια πτώση στα πνευματικά θέματα το συντομότερο να μετανοούμε και να αγωνιζόμαστε για τη διόρθωσή μας, μην τυχόν η πληγή μας γίνει αθεράπευτη. Να πηγαίνουμε να εξομολογούμαστε τις πτώσεις μας στον Πνευματικό, να καθαριζόμαστε πνευματικά και να ξεκινάμε και πάλι τον αγώνα μας. Αν ο κόσμος έχει φθάσει στο σημείο αυτό είναι γιατί δεν εξαγορεύει τις πτώσεις του στο πετραχήλι του Πνευματικού.

Ο Κύριος έδωσε άδεια στα δαιμόνια να κυριεύσουν τους χοίρους, οι οποίοι εκτρέφονταν παρά τη ρητή απαγόρευση του Μωσαϊκού Νόμου. Και πράγματι τα δαιμόνια μπήκαν σε αυτούς και οι χοίροι όρμησαν στον γκρεμό, έπεσαν στη λίμνη και πνίγηκαν. Οι βοσκοί μίλησαν για το γεγονός παντού. Όλοι έτρεξαν εκεί και είδαν τον γνωστό σε όλους δαιμονισμένο «ιματισμένον και σωφρονούντα» (ΛΟΥΚΑ 8, 35). Φορούσε πλέον ρούχα και φερόταν λογικά. Αυτό που δεν μπορούσαν να καταφέρουν οι αλυσίδες των κατοίκων, το ενήργησε η θεία Χάρη. Μόνο ο Θεός μπορεί να μεταβάλει τον άνθρωπο, τον δαιμονισμένο να τον ελευθερώσει από την δαιμονική επήρεια, αλλά και τον αμαρτωλό να τον απαλλάξει από την αμαρτία του. Καμία άλλη δύναμη δεν μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο. Γι’ αυτό και οι κάτοικοι όταν είδαν τη θαυμαστή μεταβολή, φοβήθηκαν. Αισθάνθηκαν την παρουσία και την ενέργεια υπερφυσικής δύναμης.

Η Χάρη του Θεού είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει και να ανακαινίσει το εσωτερικό μας. Η θεία Χάρη είναι βέβαια παντοδύναμη, δεν παραβιάζει όμως την ελευθερία του ανθρώπου. Δεν εισέρχεται στον άνθρωπο με τη βία. Περιμένει και τη δική μας θετική ανταπόκριση. Ο Θεός σέβεται απόλυτα το αυτεξούσιό μας. Οι κάτοικοι της χώρας των Γαδαρηνών παρακάλεσαν τον Κύριο να φύγει από τον τόπο τους. Έδιωξαν τον φιλάνθρωπο Ιησού, απώθησαν την Χάρη, την ανεκτίμητη ευκαιρία να αλλάξει ριζικά η ζωή τους. Από την άλλη μεριά, αυτός που ήταν ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής, ο πρώην δαιμονισμένος παρακαλούσε τον Κύριο να τον πάρει μαζί Του. Εκείνος όμως του απάντησε: «Υπόστρεφε εις τον οίκόν σου και διηγού όσα εποίησέ σοι ο Θεός» (ΛΟΥΚΑ 8, 39). «Γύρισε στο σπίτι σου και διηγήσου όσα έκανε σε εσένα ο Θεός» (ΛΟΥΚΑ 8, 39).

Αγαπητοί μου φίλοι, πράγματι ο πρώην δαιμονισμένος του σημερινού Ευαγγελίου έφυγε και διακήρυττε όχι μόνο στους δικούς του αλλά σε ολόκληρη την πόλη όσα του έκανε ο Κύριος. Κι εμείς μαζί με εκείνον να μη διστάζουμε να διακηρύττουμε ταπεινά τα θαυμαστά που μας έκανε ο Κύριος, κάποιο θαύμα που ζήσαμε, την εμπειρία της θείας Πρόνοιας στη ζωή μας ή το πόσο ζωντανή είναι η πίστη μας. Να διακηρύττουμε ότι ο Θεός είναι παρών στη ζωή μας και όλους μας καλεί και μας θέλει κοντά Του. Βέβαια αυτό θα πρέπει να γίνεται με διάκριση. Αν βλέπουμε ότι ο συνάνθρωπός μας είναι αρνητικός, καλό είναι να σιωπούμε και να μην οδηγούμε τη συζήτηση σε αντιπαραθέσεις και τσακωμούς. Με τη διακήρυξη της πίστης μας ίσως κάποια συνείδηση ξυπνήσει, κάποια ψυχή ίσως βρει την αλήθεια και τη σωτηρία της. Ίσως οδηγηθούν και άλλοι με αυτόν τον τρόπο στην Βασιλεία των Ουρανών. 

Με αγάπη Χριστού,  

π. Βασίλειος.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ" (4η) ΛΟΥΚΑ (ήτοι τού Σπορέως)

 

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού» (Λκ. 8:5).

Καθώς βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της νέας εκκλησιαστικής χρονιάς, ο Κύριος και η Εκκλησία του παίρνοντας αφορμή από την κατά την εποχή αυτή σπορά του σιταριού, έρχονται με τρόπο παραστατικό να μας καταδείξουν τους κινδύνους μιας κακής και τις

 προϋποθέσεις μιας καλής πνευματικής καρποφορίας, παρουσιάζοντάς μας την παραβολή του σπορέως, καθώς και την ερμηνεία της, την οποία έκανε ο Χριστός στους μαθητές του.

Βγήκε λοιπόν ο σποριάς για να σπείρει στο χωράφι του. Και καθώς σκορπούσε το σπόρο ένα μέρος του έπεσε στο δρόμο, όπου καταπατήθηκε και τον έφαγαν τα πουλιά. Άλλοι σπόροι έπεσαν στις πέτρες και όταν φύτρωσαν ξεράθηκαν διότι δεν υπήρχε υγρασία. Άλλοι έπεσαν ανάμεσα σε αγκάθια και όταν φύτρωσαν πνίγηκαν από αυτά· και τέλος άλλοι έπεσαν στο χώμα το καλό και γόνιμο, φύτρωσαν και έδωσαν καρπό εκατό φορές περισσότερο.

Κατόπιν, όταν ο Κύριος ρωτήθηκε από τους μαθητές του, είπε ότι η παραβολή αυτή σημαίνει τα εξής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Η περίπτωση του σπόρου που έπεσε στο δρόμο είναι εκείνοι που άκουσαν μεν λόγο Θεού, έρχεται όμως ο διάβολος και τον παίρνει από τις καρδιές τους για να μη πιστέψουν και σωθούν. Η άλλη περίπτωση, του σπόρου που έπεσε στο πετρώδες έδαφος, είναι εκείνοι που όταν ακούν τον λόγο του Θεού τον δέχονται με χαρά, δεν έχουν όμως ρίζα· πιστεύουν για λίγο, και όταν έλθει ο πειρασμός, η δοκιμασία απομακρύνονται. Το μέρος του σπόρου που έπεσε στα αγκάθια μας παρουσιάζει εκείνους που ακούνε το λόγο του Θεού, συμπορεύονται όμως με τις μέριμνες, τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής, πνίγονται από αυτά και δεν καρποφορούν. Τέλος με το σπόρο που έπεσε στο καλό έδαφος εννοούνται εκείνοι που ακούν τον λόγο, τον φυλάνε μέσα τους και καρποφορούν με υπομονή.

Μετά την ερμηνεία της παραβολής την οποία έκανε ο Κύριος, εμείς μόνο κάποιες επισημάνσεις ας κάνουμε.

Πρώτον. Σποριάς είναι ο Θεός, είναι ο Χριστός, ο οποίος διδάσκει με πολλούς τρόπους και κατ’ αρχήν με την κτίση. Στα κτίσματα οι καλοπροαίρετοι μπορούν να δουν τη σοφία, τη δύναμη, την αγάπη του Θεού.

Κατόπιν, η διδασκαλία γίνεται με τα λόγια. Μέσα στο ναό ακούγεται το Ευαγγέλιο, τα Αποστολικά και άλλα αναγνώσματα, ακούονται τα τροπάρια, γίνεται το κήρυγμα ή και τα κατηχητικά μαθήματα. Εκτός του ιερού ναού προσφέρονται για μελέτη η Αγία Γραφή («Μακάριος ανήρ, ος… εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός»), έργα πατερικά, βίοι αγίων, μπορούμε να διαβάσουμε εκκλησιαστικά περιοδικά και εφημερίδες, ή να ακούσουμε ψυχωφελείς ομιλίες και συζητήσεις.

Πολύς λοιπόν ο σπόρος και ειδικά στην εποχή μας, πολλές οι δυνατότητες πνευματικής τροφοδοσίας. Αρκεί να αξιοποιήσουμε αυτές τις δυνατότητες. Να δείξουμε ενδιαφέρον, να νοιώσουμε την πνευματική τροφοδοσία ως ανάγκη. Να φροντίσουμε να βρούμε και να προσφέρουμε στη ψυχή μας γνήσιο λόγο Θεού και όχι σκουπίδια και δηλητήρια όπως αυτά της τηλεοράσεως, αν δε είναι δυνατόν αυτή την πνευματικά ωφέλιμη τροφή να την προσφέρουμε και σε άλλους.

Δεύτερον. Δεν αρκεί να σκορπιστεί ο σπόρος αλλά πρέπει και να μπει μέσα στο χώμα, να γίνει δεκτός από το έδαφος. Αυτή η δεκτικότητα είναι η πίστη. Χρειάζεται να πιστέψουμε ότι ο Χριστός είναι η ζωή μας, η σωτηρία μας και ο λόγος του λόγος αλήθειας, η οποία επιβεβαιώνεται από τα πολυάριθμα παραδείγματα των αγίων της Εκκλησίας μας.

Τρίτον. Τα αγκάθια που πνίγουν και δεν αφήνουν το λόγο του Θεού να καρποφορήσει και τα οποία επεσήμανε ο Κύριος, οι πολλές και παραπανίσιες μέριμνες, ο αγώνας για πλουτισμό και οι ποικίλες, ιδίως οι σαρκικές ηδονές, δυστυχώς αφθονούν στην εποχή μας, εποχή ιδιαίτερα αντιπνευματική. «Με όποιο τρόπο», μας λέει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, «βάζοντας κάποιος χώμα στη φλόγα αναμμένου φούρνου τον σβήνει, με τον ίδιο τρόπο και οι βιοτικές μέριμνες και κάθε προσκόλληση έστω και σε ένα μικρό πράγμα, εξαφανίζουν τη θέρμη της καρδιάς που ανάφθηκε στην αρχή». Χρειάζεται ο σημερινός χριστιανός, εντελώς ιδιαίτερα να προσέξει τους αρνητικούς αυτούς παράγοντες και όλο του τον πόθο να τον στρέψει από τις μέριμνες και τον πλούτο και τις ηδονές προς το Χριστό και την απόκτηση, κατά τρόπο αισθητό, του Αγίου Πνεύματος.

Τέλος, το πότισμα με την υπομονή και η λίπανση με την επιμονή είναι απαραίτητα. Ο Κύριος επισημαίνει ότι αυτοί που καρποφορούν, «καρποφορούσιν εν υπομονή». Και αλλού «εν τη υπομονή υμών κτήσασθε (θα σώσετε) τας ψυχάς υμών»· και ο απόστολος Παύλος προτρέπει: «Δι’ υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα».

Χρειάζεται λοιπόν να υπομένουμε. Να μένουμε υπό. Δηλαδή κάτω από το θέλημα του Θεού, όπως αυτό εκφράζεται ως εντολή ή ως κάποιο γεγονός που επιτρέπει ο Θεός να έλθει στη ζωή μας. Υπομονή στον κόπο και στον πόνο. Στον κόπο και τον πόνο που απαιτεί η θεραπεία της ψυχής μας. Αυτή η υπομονή είναι η πίστη στην πράξη. Η πίστη που σώζει.

Υπομονή, αλλά μέχρι πού ή μέχρι πότε; «Γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής». Όχι μέχρι εκεί που εμείς νομίζουμε ότι αντέχουμε, αλλά μέχρι εκεί που επιτρέπει ο Θεός. Αυτό το στεφάνι της ζωής, της αιωνίου ζωής, της ζωής που δίνει το Άγιο Πνεύμα είναι ο καρπός τον οποίο ήλθε να φέρει, και θέλει και σήμερα να φέρει ο Χριστός.

Αυτόν τον καρπό ποθεί βαθύτερα κάθε άνθρωπος, διότι γι’ αυτόν είμαστε πλασμένοι. Αυτόν είθε και εμείς να αποκτήσουμε, δεχόμενοι με πίστη το λόγο του Χριστού, προφυλάσσοντάς τον από όλα εκείνα που μας αποπροσανατολίζουν και μας απομακρύνουν από το Θεό, και μένοντας σταθερά κοντά του με πολλή-πολλή υπομονή. Αμήν.

 

Αρχιμ. Λουκάς Τσιούτσικας

ΚΥΡΙΑΚΗ Η’ (8η) ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2022

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Η’ (8η) ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2022

Καί ενώ βρισκόμαστεα κόμη στήν “απόλαυση” ας μού επιτραπεί αυτή η έκφραση – τής λάμψης τής εορτής τής Μεταμορφώσεως τού Κυρίου “ ημείς οί αμαρτωλοί “ όπως αναφέρεται είς τό απολυτίκιον τής Εορτής τού αοιδίου φωτός , έρχεται η σημερινή ευαγγελική περικοπή νά μάς είπει κάτι <<καινούργιο>> γιά τά δικά μας αυτιά, αλλά καί τόσο <<παλαιό>> όσο καί η διδασκαλία τού Κυρίου, δηλαδή ότι οι ανεκτίμητες πνευματικές δωρεές , αλλά καί όλα όσα υλικά αγαθά πού είναι χρήσιμα γιά τήν συντήρηση τήε επίγειας ζωής μας, προέρχονται -όλα – από τόν Πανάγαθο Θεό.

Καί ιδού – μετά από τόσες υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις τού Θεού στήν Παλαιά Διαθήκη για όλα αυτά πρός τόν λαό τού θεού καί τήν μή τ5ηρησή τους – σύμφωνα μέ τό θελημά του- αυτοί δέν απόλαυσαν όλα αυτά τάαγαθά.

Έχεται όμως ο σαρκωθείς Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ,προσφέροντας σές όλους εμάς τό φώς τής διδασκαλίας του, τήν ποθητή – από εμάς – λύτρωση, αλλά καί ταυτόχρονα δέν αδιαφορεί καί γιά τίς υλικές ανάγκες όλων εμάς τών ανθρώπων.

Ο Κύριος ευρισκόμενος γιά μιά ακόμα φορά στήν Γενησαρέτ, αποσυρρόμενος γιά ολιγοήμερη ανάπαυση καί προσευχή, βρίσκεται στήν αναπάντεχη προσέλευση χιλιάδων ανθρώπων , πού βρίσκονται εκεί με συγγενείς φίλους αλλά καί τά μέλη τών οικογενειών τους, ή κάποιους ασθενείς πρός θεραπεία,

Εκείνος κινούμενος από τήν αγάπη του πρός τόν πάσχοντα άνθρωπο, τούς μιλάει τούς θεραπεύει, τούς παρηγορεί μέ τόν γεμάτο φώς λόγο του, , δηλαδή, όπως μάς πληροφορεί ο Ιερός Ευαγγελιστής, <<ευσπλαγχνίσθη επ’ αυτών καί εθεράπευσε τούς αρρώστους αυτών>> Καί αυτή η δωρεά δέν ήταν καθόλου μικρή, ήταν τό ένα πολύτιμο αγαθό, αυτό πού αναφέρεται στό σώμα.

Μετά τήν θεραπεία τού σώματος τά υπόλοιπα δύο αγαθά ήταν πνευματικά. Η ομιλία του πρός τά πλήθη παρηγορητική χαροποιά είχε τόση χάρη καί Φώς Θεού, ώστε τά απλήθη νά συναρπάζονται απ0ό τήν διδασκαλία του.

Καί καθώς τά πλήθη ,κρέμο0νταν στήν κυριολεξία από τό στόμα του,σχεδόν πρός τήν δύση τού ηλίου, οι μαθητές ευλαβικά είπαν στόν Κύριο <<έρημος εστίν ο τόπος καί η ώρα , ήδη παρήλθεν. Απόλυσον τούς όχλους, ίνα απελθώντες είς τάς κώμας αγράσωσιν εαυτοίς βρώματα>>.

Καί η απάντηση τού Κυρίου άμεση <<ού χρείαν έχουσιν απελθείν δότε αυτοίς ημείς φαγείν>> δηλαδή φέρτε τους εσείς νά φάνε, δέν υπάρχει ανάγκη αυτοί νά πάνε νά αγοράσουν. Καί οί μαθητές μένουν ολοι έκπληκτοι, κοιτώντας απορημμένοι τόν Διδάσκαλο. Μέ αυτόν τόν τρόπο και αυτή του τήν πράξη, ο Κύριος ήθελε νά διδάξει πρώταστούς μαθητές καί μετά στούς πιστούς, ότι ο καθένας από εμάς θά πρέπει νά κάνει ότι μπορεί γιά νά χορτάσει τούς πεινασμένους καί νά μάς πεί ότιόποις έχει πολλά, άς τά δώσει, καί όποις έχει λίγα άς δώσει κάτι απόαυτά.

Αμέσως τούς ρώτησε πόσους άρτους έχουνε μαζί τους, καί η πάντησηυ πέντε άρτους καί δύο ψάρια, απορημένοι γιά τό πώς θά χορτάσουν όλοι αυτοί. Ο Κύριος τούς είπε <<φέρετέ τα εδώ>> καί εκείνοι γεμάτοι προθυμία αλλά και μέ κάποια περιέργεια ,τά πρόσέφεραν σέ Αυτόν. Καί τότε ό Κύριος ευλόγησε τούς άρτους καί τά ψάρια καί ώς εκ’ θαύματος μπροστά στά μάτια τους πολλαπλασιάστηκαν έγιναν σωροί μεγάλοι – νά δίνονται στούς μαθητές καί αυτοί νά τά τά προσφέρουν στά πλήθη νά μοιάζουν ανεξάντλητα καί αφού έφαγαν όλοι, νά περισσέψουν δώδεκα μεγάλα κωφίνια.

Μπροστά σέ αυτό τό θαύμα,λαός καί μαθητές, έμειναν έκπληκτοι ,αλλά καί στήν “πράξη” νά διδαχθούν ότι ο Πανάγαθος Θεός προνοεί, φροντίζει, καί παρέχει στόν άνθρωπο, όχι μόνο τά πνευματικά αγαθά, αλλά καί όλα όσα υλικά αγαθά χρειάζονται γιά τήν επίγεια συντήρησή του, υπακούοντας πάντοτε στό Θέλημά Του. Όμως αυτή τήν φορά, περισσότερο οί μαθητές ήταν αυτοί πού πείραν ένα ακόμα πιό ιδιαίτερο μάθημα. Καί ποιό είναι αυτό ότι πρέπει νά είναι πρόθυμοι , ώστε μέ αγάπη νά προσφέρουν πρός τούς άλλους, καί μέ προθυμία νά τούς εξυπηρετούν. Καί αυτό τό πρακτικό μάθημα φιλανθρωπίας, είναι χρήσιμο καί σέ όλους εμάς, γιατί δέν αρκεί νά αισθανόμαστε απλά μία ευσπλαγχνία ή μία συγκίνηση από τήν ταλαιπωρία αυτών πού πάσχουν, αλλά πρέπει νά μεταβάλουμε αυτά τά πράγματι ωραία αισθήματα, σέ έργο. Θά πρέπει δηλαδή νά μήν φοβόμαστε νά στερηθούμε ή νά πεινάσουμε καί θά πρέπει νά γνωρίζουμε ότι ο Θεός τής Αγάπης μπορεί μέ χίλιους τρόπους, νά μα΄ς ανταποδώσει μέ τό παραπάνω αυτά πού δώσαμε.

Ακόμα καί ο ίδιος ο Μέγας Βασίλειος σέ μεγάλο λιμό -πείνα -είπε μεταξύ άλλων καί στούς φτωχούς <<Θά είπης ότι είσαι πτωχός! Εξάπαντος υπάρχει καί άλλος πτωχότερος από σε’…. Άν έχεις ολίγον ,μή διστάσεις καί από αυτόνά δώσεις Μή προτιμήσεις τό ιδικόν σου συμφέρον εμπρός είς τόν κοινόν κίνδυνον! Καί εάν υποτεθεί ότι η τροφή σου έχει λιγοστεύσει, τόσο ώστε νά περιορισθεί σέ ένα μόνο άρτο,’ελθη δέ είς τήν θύραν σου ο πτωχός καί σου ζητήσει , φέρε αυτόν τόν ένα άρτο από τό ντουλάπι σου, κράτησέ τον στλα χέρια σου, ύψωσέτα πρός τόν θεόν καί πές Κύριε έναν άρτον έχομεν ,όπως βλέπεις, καί ό κίνδυνος τής πείνας είναι φανερός. Εγώόμως προτιμώνά εκτελέσω τήν εντολή σου, παρά νά κοιτάζω τό συμφέρον μου. Γι’ αυτόν από αυτόν λίγον τούτον άρτον δίδω στόν πεινώντα αδελφόν. … Εάν πείς καί έτσι πεάξεις αυτός ό άρτος πού εσύ δίνεις από τό υστέρημά σου, γίνεται σπόρος γεωργίας. Γενά άφθονο καρπό, γίνεται προκαταβολή τής τροφής πού θά λάβεις, καί αιτία τού ελέους πού θά βρείς, από τόν θεόν … Δάνεισε εσύ ο πτωχός καί ο άπορος τόν πλούσιν Θεόν …>>1

Δηλαδή εάν έτσι – μάς λέει ο Μέγας Βασίλειος , αλλά καί η σημερινή ευαγγελική περικοπή – σκεφτόματε καί πράττουμε όλοι. Εμείς δέν θά υπάρχουν φτωχοί καί στερημένοι. Θά παίρνουμε εμείς απότόν Θεό καί θά δίνουμε πρός χάριν τού Θεού στούς έχοντες ανάγκη αδελφού μας, και θά γίνεται μία ευλογημένη “δοσοληψία” μεταξύ τού θεού καί τών ανθρώπων! ΑΜΗΝ ...