Εορτασμός ονομαστηρίων Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου 

 

 

 

Τη Τρίτην 7η Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία τιμάται η μνήμη του Αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, θά εορταστούν με την πρέπουσα ιεροπρέπεια, κατά την τάξη της Αγίας μας Εκκλησίας, τα σεπτά ονομαστήρια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Φανερωμένης Αιγίου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερωνύμου. 

    Ο πρόεδρος τού Εκκλησιαστικού Συμβουλίου καί οί Εκκλησιαστικοί Επίτροποι τού Ιερού Ναού εύχονται μακροημέρευσιν και εκ μέσης καρδίας τήν Αγάπην τους καί τόν Σεβασμόν τους 

         

                       ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ (10Η ) ΛΟΥΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ (10^Η ) ΛΟΥΚΑ

Δεν υπάρχουν , αληθοφανείς συμβουλές, ή ωραίες φράσεις, ή ακόμα και αυτά τά ιερώτατα λόγια της Αγίας Γραφής, χρησιμοποιούν και θέτουν σε εφαρμογή, κάποιοι άνθρωποι, ή και ακόμα, παρουσιάζονται ώς υπέρμαχοι ακόμα και της πίστεως, και των παραδόσεων, και στο όνομα όλων αυτών προσπαθούν να πλήξουν και να διαβάλουν κάποιον πού μισούν, ένα αθώο άνθρωπο,  δηλαδή έναν πραγματικά ευσεβή.

Όπως πάντοτε συνήθιζε ό Κύριος, ένα Σάββατο , μπήκε στην συναγωγή, δίδασκε με τά θεία λόγια Του, προς τους συγκεντρωμένους γι’ αυτόν τον σκοπό στην συναγωγή, και όπως ήταν φυσικό οί πάντες τον άκουγαν με πολύ μεγάλη προσοχή.

Μεταξύ, αυτών , όμως, υπήρχε και μια γυναίκα, πού για δέκα οκτώ ολόκληρα χρόνια, πονηρό πνεύμα, την κρατούσε κυρτωμένο το σώμα, ώστε να μην μπορεί να σηκώσει ούτε το κεφάλι της. Όλο όμως, αυτό το πρόβλημά της , δεν τήν απέτρεπε από τον πραγματικό της σκοπό, δηλαδή , την θεραπεία της. Αντιθέτως , της τόνωνε την ευσέβεια, και γι’ αυτό ακριβώς , βρισκόταν πάντα την ίδια μέρα και ώρα στην συναγωγή, και άκουγε τον κύριο. Εκείνος , βλέποντας την ευσέβειά της, απευθυνόμενος προς εκείνη της είπε; «Γύναι, απολέλυσαι της αμαρτίας σου.». Και αυτό το έκανε , τοποθετώντας, τά χέρια του επάνω της, και τό πονηρό εκείνο πνεύμα, έφυγε τρομαγμένο, και εκείνη θεραπεύτηκε από την ασθένειά της, ανόρθωσε το σώμα της, και με τά γεμάτα δάκρυα μάτια της , από την συγκίνησή της και γεμάτη ευγνωμοσύνη , κοίταξε τον ευεργέτη της Κύριον και από τά βάθη της καρδιάς της και της ψυχής τον Θεό.

Ο θαυμασμός , μπροστά στο μεγάλο αυτό θαύμα, έκδηλος από όλους! Από όλους: Σίγουρα όχι . Ένας και μοναδικός, στην συγκέντρωση, ο Αρχισυνάγωγος, πού τον κυρίευσε ό φθόνος , και τον τύφλωσε η αγανάκτηση. Ήταν αυτός , πού αντί να είναι ό πρώτος που έπρεπε να δώσει το παράδειγμα δοξολογίας προς τον θεό, ή έστω να τιμήσει και να προβάλει το θαυματουργό έργο του Κυρίου, προσποιούμενος τον άγρυπνο φύλακα του μωσαϊκού νόμου, τον κατηγόρησε έμμεσα, ότι τάχα κατέλυσε την αργία του Σαββάτου. Πολύ υποκριτικά, θέλησε, να παραστήσει το εξαιρέτως καλό έργο της θεραπείας, του σημερινού θαύματος, ως παράβαση της αργίας του Σαββάτου., δηλαδή , ως ο θεός να απαγόρευε τά καλά έργα κατά την ημέρα του Σαββάτου.

Και αμέσως λαμβάνει την απάντηση του Κυρίου : ‘Υποκριτή, εάν κανείς από εσάς έχει δεμένο το βόδι του ή τον όνο του  στήν φάτνη, κατά την ημέρα του Σαββάτου δεν τά λύνει και τά οδηγεί, για να τά ποτίσει;

Μήπως επειδή είναι Σάββατο τά αφήνει δεμένα να πεθάνουν από την δίψα: Όχι βέβαια! Αυτή εδώ, πού είναι θυγατέρα του Αβραάμ , δεν έπρεπε σήμερα, ημέρα Σαββάτου, να λυθή από το πολυχρόνιο και καταθλιπτικό δέσιμο του διαβόλου;  Περισσότερο αξίζουν τά ζώα από τον άνθρωπο;” Και ο Αρχισυνάγωγος, τον οποίον, ό ίδιος ό διάβολος, τον είχε δέσει με τον φοβερό δεσμό του φθόνου και της υποκρισίας, δεν μίλησε καθόλου, έσκυψε καταντροπιασμένος και καταπικραμένος το κεφάλι του, και πιθανώς να αποχώρησε μετά από αυτό, αντίθετα από τον λαό ο οποίος χαιρότανε για το συγκεκριμένο θαύμα, αλλά και για όλα τά θαυμαστά έργα πού γίνονταν από τον Κύριο.

        Οι άνθρωποι περισσότερο αποστρέφονται έναν υποκριτή, και λιγότερο έναν αμαρτωλό. Γιατί ο αμαρτωλός είναι πιο εύκολο να μετανοήσει και να σωθεί, Όχι, όμως ο Υποκριτής!!. Γιατί  αυτός, είναι που μέσα του είναι γεμάτος κακία και κάθε ασχήμια, και εξωτερικά παρουσιάζεται ως έντιμος, ίσως και καλοκάγαθος, αλλά είναι και γίνεται περισσότερο αντιπαθητικός, όταν περιβάλλεται το ένδυμα της ευσεβείας, για να εκμεταλλεύεται ευκολότερα τους πιο αφελείς , και να μπορεί να πολεμάει με περισσότερη ασφάλεια και με ευκολία αυτούς πού μισεί.

Αυτή η υποκρισία, όμως αναπτύσσεται ιδιαίτερα μεταξύ κάποιων ευσεβών ανθρώπων, οι οποίοι αρχικά προσχώρησαν στον δρόμο του θεού, ίσως να κατέλαβαν και κάποια άνώτερα εκκλησιαστικά αξιώματα, αλλά κατόπιν, σταδιακά αλλά  και μακροχρόνια, παρέκλιναν του σκοπού και αξιώματός τους. Έχασαν την πρώτη τους αγάπη προς τον θεό, δεν πρόσεξαν καθόλου την εσωτερική κατάσταση ούτε πρόσεξαν την εξωτερική τους αναστροφή. Άφησαν την καρδιά τους να κυριευθεί από διάφορα πάθη, όπως π.χ. την φιλαργυρία. Και μήπως , οι Φαρισαίοι δεν ήταν φιλάργυροι; Η μήπως, δεν ήταν αυτοί πού έπεσαν και γυμνώθηκαν από κάθε αρετή, και την δική τους γύμνωση της ψυχής τους , θέλησαν να την σκεπάσουν με την ευσεβοφάνειά τους;    

«Ένας τέτοιος υποκριτής, είναι  αυτός, πού θέλει να ονομάζεται άγιος , να τον τιμούν, και όλοι να τον προσκυνούν. Βλέπεις την εξωτερική του εμφάνιση και νομίζεις, ότι φέρεται και πράττει κατά πάντα σύμφωνα με το θέλημά του Θεού.

Στην πραγματικότητα όμως η καρδιά του είναι γεμάτη από φθόνο, δολιότητα, και από κάθε είδους κακία». Είναι πολύ επικίνδυνοι γενικώτερα για την ίδια την κοινωνία, αλλά και ιδιαίτερα για τους αληθινά ευσεβείς ανθρώπους. «Ενώ έχουν την καρδιά τους γεμάτη από μίσος, όπως μάς πληροφορεί ό ίδιος  ο Μεγάλος Βασίλειος, δείχνουν αντί μίσους και φθόνου , επιφανειακή αγάπη . Μας προειδοποιεί ότι μοιάζουν με υφάλους , που σκεπάζονται από ελάχιστο νερό , και δεν φαίνονται, μά προκαλούν καταστροφές στους απρόσεκτους».

        Γι’ αυτόν τον λόγο, λοιπόν, ο Θεός να μας προστατεύει και να μας φυλάει από τους υποκριτές και την υποκρισία. Κανέναν ποτέ στον δημόσιο βίο του, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, δεν έλεγξε με τέτοια δριμύτητα, όσο με αυτή που έλεγξε τους Γραμματείς και Φαρισαίους , τους  απόλυτους υποκριτές της εποχής του, αλλά και κάθε εποχής. Αμην!               

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ (ΑΠΟ 20–30/11/2021)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ

Αρ. Πρωτ Εν Διγελιωτίκοις τή 20η Νοεμβρίοπυ 2021

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ (ΑΠΟ 20–30/11/2021)

• 20/11/2021 ΗΜΕΡΑΝ ΣΑΒΒΑΤΟΝ - ΩΡΑΝ 170 μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ (ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 21/11/2021 ΚΥΡΙΑΚΗΝ (ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ + ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΚΟΥ)– ΩΡΑΙ 0700-0945 πμ ΟΡΘΡΟΣ – ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 22/11/2021 ΔΕΥΤΕΡΑΝ +Ιακώβου οσίου τού έν Ευβοία

  ΩΡΑΝ 0700-0900 ΠΜ ΟΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΠΑΛΑΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

  ΩΡΑΝ 1700μμ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ (ΠΑΛΑΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 24/11/2021 ΤΕΤΑΡΤΗΝ – ΩΡΑΝ 17000 μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΣ + ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ (ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΩΣ) (ΠΑΛΑΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 25/11/2021 ΠΕΜΠΤΗΝ + ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

  - ΩΡΑΙ 0700-0900 πμ ΟΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΠΑΛΑΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

  ΩΡΑΝ 1700 μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ + ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ (ΠΑΛΑΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 27/11/2021 ΣΑΒΒΑΤΟΝ - ΩΡΑΝ 170 μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ (ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ)

• 28/11/2021 ΙΓ’ (13Η) ΛΟΥΚΑ – ΩΡΙΑ 0700-0945 πμ ΟΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΟΥ ΜΑΣ κκ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ) - ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ – ΩΡΑΝ 0730 πμ (ΑΦΙΞΙΣ ΣΕΒΑΣΠΙΩΤΑΤΟΥ)

• 29/11/2021 – ΔΕΥΤΕΡΑΝ – ΩΡΑΝ 1830 μμ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ

• 30/11/2021 ΤΡΙΤΗΝ + ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ

  ΩΡΑΙ 0700-0930 πμ ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

  ΩΡΑΝ 1700 μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΒΟΝΟΣ + ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

 

ΥΠΟΔΟΧΗ  ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΩΝ Ι. ΜΟΝΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ.

Με αφορμή την είσοδο της Αγίας μας Εκκλησίας στην περίοδο της Τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας,  Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος,  την εσπέρα της Κυριακής, 14ης Νοεμβρίου ε. έ. και ώρα 20.00, θα υποδεχθεί μαζί με τον ιερό κλήρο τα ιερά λείψανα, τα οποία θα μεταφερθούν από τις Ιερές Μονές Μεγάλου Σπηλαίου, Αγίας Λαύρας και Παμμεγίστων Ταξιαρχών προς ευλογία και προσκύνηση από  τον θεοφιλή λαό μας.

Από την Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου θα μεταφερθούν τμήμα της τιμίας κάρας της Αγίας Βαρβάρας, η σεπτή χείρα του Αγίου Χαραλάμπους και τα ιερά λείψανα των κτητόρων Θεοδώρου, Συμεών και Ευφροσύνης, από την Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας  οι χαριτόβρυτες κάρες του Αγίου Αλεξίου και του Οσίου Φιλαρέτου και από την Ιερά Μονή Ταξιαρχών τα Άχραντα Πάθη και η κάρα του Οσίου Λεοντίου.   

Η υποδοχή θα   πραγματοποιηθεί στα προπύλαια του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Φανερωμένης  και στη συνέχεια θα ακολουθήσει Ιερά Αγρυπνία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου, η οποία θα περιλαμβάνει Μεγάλο Εσπερινό, Όρθρο και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Η παρουσία των ιερών τούτων πνευματικών θησαυρισμάτων στην πόλη μας σκοπό έχει να μας βοηθήσει στον πνευματικό μας αγώνα, με αδιάλειπτη προσευχή, μετάνοια, ειλικρινή εξομολόγηση και να προετοιμαστούμε κατάλληλα, ώστε μέσω του μυστήριου της Θείας Ευχαριστίας να υποδεχθούμε τον σαρκωθέντα Κύριο στην καρδιά και την ζωή μας. 

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως

Κυριακή Ζ’ Λουκά

 

Κυριακή Ζ’ Λουκά

   Ο Ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς αναλαμβάνει νά μάς πληροφορήσει στήν σημερινή ευαγγελική περικοπή ότι καθώς ο Κύριος “διήλθον ευεργετών” σέ πόλεις καί χωριά σκορπίζοντας απλόχερα σέ όποιον τού τό ζητούσε τίς ευεργεσίες του σέ κάθε πάσχοντα άνθρωπο τήν υγεία του, αλλά καί δίνοντας τήν ζωή στούς θανόντες.

   Αυτό είχε συνβεί τίς προηγούμενες ημέρες μέ τόν διαμονιζόμενο – γιά νά συνδεθούμε καί μέ τήν προηγούμενη ευαγγελική περικοπή – καί ναί είναι έτοιμος νά τό πράξει καί στήν σημερινή ευαγγελική περικοπή - όπως θά δούμε – παρακάτω περιγραφόμενο από τόν ιδιο ευαγγελιστή.

  Τόν πλησιάζει ένας πονεμένος πατέρας ο Αρχισυνάγωγος Ιάειρος τού οποίου η δωδεκάχρονη καί μονάκριβή του κόρη έχοντας πέσει σέ φοβερά επικίνδυνη ασθένεια “πνέει τά λίσθια” – δηλάδή είναι στό νεκρικό κρεβάτι περιμένοντας απο στιγμή σέ στιγμή τόν όπως φαίνεται αναπόφευκτο Θάνατο. Καί πόύ όπως φαίνεται η μοναδική του πλέον “σανίδα σωτηρίας’ του ήταν ό ιίδιος ο Χριστός.

  Ο δυστυχής αυτός πατέρας , σπρώχνοντας καί διασχίζοντας τά πλήθη μέ αποφασιστικότητα πέφτει μπροστά στά πόδια τού Χριστού καί μέ τρεμάμενη φωνή γεμάτη από ανάμεικτα αισθήματα φόβου, πόνου, αλλά καί ελπίδας, αυτός τόν παρακαλούσε τώρα νά έρθει στό σπίτι του γιατί η μονάκριβη κόρη του “πέθαινε” καί χωρίς χάσιμο χρόνου στήν διαδρομή πρός τήν οικία τού Ιάειρου, - θεράπευσε τήν δωδεκαετή αιμορροούσα - , οπία είχε τήν πίστη καί τήν πεποίθηση ότι καί μόνο νά άγγιζε τήν άκρη τού ενδύματος τού Χριστού , θά σωθεί καί θά θεραπευθεί.. όπως καί έγινε.

  Εν τώ μεταξύ κάποιο πρόσωπο από τήν οικία του Ιάειρου, έφτασε καί μέ δάκρυα στά μάτια καί αναγγέλλει στόν δύστυχο πατέρα τό τραγικό νέο ότι “η κόρη σου απέθανε” μήν ενοχλείς καί μήν βάζεις σέ κόπο τόν Διδάσκαλο “ Καί επειδή σίγουρα όλοι καταλαβαίνουμε τήν συγκλονισμένη πατρική φιγούρα – από τό άκουσμα τής τραγικής είδησης- τότε είναι πού ο Κύριος αναπτερώνοντάς του τό ηθικό, καπ ροσπαθώντας νά τόν ενθαρρύνει τού λέει “ Μή φοβείσαι, μόνο έχε καί κράτα σταθερή τήν πίστη σου. Η κόρη σου θά σωθεί”

  Φτάνοντας στό σπίτι, μέσα από κόσμο πού συσωρεύεταιγύρω από τόν Χριστό, η εικόνα είναι απογοητευτική θρηνούν όλοι στό σπίτι καί στόν παροξυσμό τους επάνω χτυπάνε τά στήθη τους καί τά κεφάλια τους ο Κύριος βλέποντας τους σέ αυτή τήν κατάσταση καί προσπαθώντας νά τούς ενθαρρύνει τούς λέει “ Μή κλαίετε, η κόρη δέν απέθανε, αλλά κοιμάται” καί αυτό γιατί η ψυχή ζή καί υπάρχει , δέν πεθαίνει . Τό σώμα μόνον κατά τόν θάνατο κοιμάται, μή μπορώντας οί ίδιοι νά κατανοήσουντό βάθος τών λόγων του., καί αυτό γιατί μόνο ο Κύριος ήταν δυνατόν νά καταλάβει τόν θάνατο από τόν ύπνο, καί τόν πεθαμένο από αυτόν πού κοιμάται.

  Αμέσως δίνει εντολή νά βγούν αμέσως όλοι έξω , καί μέ τούς τρείς μαθητές του Πέτρο , Ιάκωβο καί Ιωάννη – ώς αυτόπτες μάρτυρες τού θαύματος- καθώς καί τούς γονείς, πιάνοντας τό χέρι τής νεκρής κόρης τής είπε “κόρη σήκω επάνω” καί μέ αυτή τήν προσταγή του , η ψυχή της από τήν χώρα τών πνευμάτων “επέστρεψε” στό νεκρωμένο σώμα, καί αμέσως η κόρη σηκώθηκε ολοζώντανη καί υγιής από τό νεκρικό κρεβάτι.

Καί αυτή η ανάσταση τής νεκρής κόρης, δέν είναι η μόνη. Ήταν η δεύτερη , τό ίδιο θά κάνει καί στήν ανάσταση τού φίλου του ¨τριημέρου ” Λαζάρου, γιά νά αποδείξει σέ όλους αυτού αλλά καί σέ όλους εμάς , όπως πολάκις ο ίδιος έχει διδάξει, ότι τά σώματα τών ανθρώπων, είναι αυτά πού θά αναστηθούν, καί άφθαρτα, θά ενωθούν μέ τήν ψυχή τους , γιά νά ζήσουν στήν αιωνιότητα. <<Εγώ ειμί η ανάστασις καί η ζωή >>, μάς είπε ο Κύριος , δηλώνοντάς μας ότι, μόνο αυτός θά αναστήσει τά σώματα όλων όσων από Αδάμκαί <<μέχρι τής συντελείας τών αιώνων>> αποθανόντων ανθρώπων καί πού πολύ παραστατικά ο Απόστολος καί Ευαγγελιστής Ιωάννης μάς λέει <<Καί είδα, τούς απ’ αιώνων νεκρούς, τούς μεγάλους καί τούς μικρούς, νά στέκονται ολοζώντανοι ενώπιον τού Θρόνου>>(Αποκ. Κ’ 12,13) καί <<Αναστήσονται οί νεκροί καί εγερθήσονται οί έν τοίς μνμίοις>> όπως παρασττικά μάς λέει καί ο Προφήτης Ησαϊας (κστ’ 19).

  Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, απολύτως βέβαιος, ότι η ανάσταση τών νεκρών , αποτελεί τήν μεγάλη αλήθεια τής πίστης μας, πολλές φορές μάς είπε καί μάς μίλησε γιά αυτήν γράφοντας καί ξαναγράφοντας γι’ αυτήν πολλά χωρία στίς θεόπνευστες επιστολές του, μέ τίς πλέον κτυπητές εκφραστικά εικόνες γιά τήν ανάσταση τών νεκρών. Μάς λέεει , πώς η ανάσταση τού Χριστού αποτελεί τήν πλέον πειστική απόδειξη , αλλά καί τήν βεβαιότητα, ότι καί εμείς μέ τήν απορρέουσα δύναμη από τόν χριστό , θά αναστηθούμε.

  Στήν αντίθετη περίπτωση, μάς επαναλαμβάνει πολλές φορές μέσα σέ αυτές τίς επιστολές, ότι ο αρνητής τής ανάστασης τών νεκρών , αρνείται ουσιαστικά καί τήν Ανάσταση τού Κυρίου.Γιατί μάς λέει << εάν δέν υπάρχει ανάστασις νεκρών , τότε λοιπόν, ούτε ο Χριστός ανέστη, αφού καί αυτός έφερε σώμα υλικόν σώμα, σά τό ιδικόν μας>>, προσθέτοντας αμέσως μετά , σέ θριαμβευτικό τόνο << νυνί δέ Χριστός εγείρεται έκ νεκρών, απαρχή τών κεκοιμημένων εγένετο>> (Α’ Κορινθ ιε’ 12-300 δηλαδή, ότι πρώτος από όλους αναστήγθηκε καί έγινε η αρχή όλων τών κεκοιμημένων.

  Αυτή λοιπόν η αλήθεια, η πίστη , ότι μετά τόν θάνατο ζούνε οί ψυχές, καί ότι τά σώματα θά αναστηθούν, όταν έρθει ο προκαθορισμένος από τόν Θεό χρόνος καί καιρός, αποτελεί γιά όλους εμάς μεγάλη παρηγοριά, γλυκαίνει τήν ημέρα τού θανάτου , παρηγορεί τίς τεθλιμένες καρδιές, δίνει θάρρος αλλά καί ελπίδα, ώστε, όχι μόνο με ηρωίσμό αλλά καί μέ απεριόριστηξ χαρά, νά μάς κάνει νά αντικρύζουμε τήν ώρα τής δικής μας εκδημίας Αμήν!

ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ + ΑΦΙΟΥ ΝΕ ΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΕΝ ΑΙΓΙΝΗ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ 

ΚΑΛΑΒΕΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ  ΔΙΓΕΛΙΩΤΙΚΩΝ 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ 

ΑΝΑΚΟΙΝΟΥΤΑ ΟΤΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΤΜΟΥ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ  ΗΜΩΝ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΕΠΤΗ ΕΙΚΩΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 

ΤΕΛΕΙ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ 

ΗΜΕΡΑΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ 08 /11/2021  ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΩΡΑΝ 1800ΜΜ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ  ΤΗΝ ΔΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑΝ ΤΡΙΤΗΝ 

ΩΡΑΝ 0700 ΠΜ ΟΡΘΡΟΣ - ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΤΑ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ 

ΕΝΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΩΡΑΝ 1700 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ + ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ  

1η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2021 + ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

 

1. Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και της μητρός αυτών Θεοδότης. Οσίου πατρός ημών Δαβίδ του «Γέροντος», του εν Ευβοία άσκήσαντος (†1519). Οσιομαρτύρων Ιακώβου διακόνου, Ιακώβου του εκ Καστοριάς και Διονυσίου (1520). Ιερομαρτύρων Ιωάννου επισκόπου εν Περσία και Ιακώβου του Ζηλωτού. Μαρτύρων Καισαρίου, Αγρίππα, Αδριανού, Δασίου, Σάβα, Σαβινιανού και Θωμά του νηπίου. Κυριαίνης και Ιουλιανής (1). Ερμηνιγγίλδου (2) και Θεολήπτης.

1 Νοεμβρίου




1. Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και της μητρός αυτών Θεοδότης. Οσίου πατρός ημών Δαβίδ του «Γέροντος», του εν Ευβοία άσκήσαντος (†1519). Οσιομαρτύρων Ιακώβου διακόνου, Ιακώβου του εκ Καστοριάς και Διονυσίου (1520). Ιερομαρτύρων Ιωάννου επισκόπου εν Περσία και Ιακώβου του Ζηλωτού. Μαρτύρων Καισαρίου, Αγρίππα, Αδριανού, Δασίου, Σάβα, Σαβινιανού και Θωμά του νηπίου. Κυριαίνης και Ιουλιανής (1). Ερμηνιγγίλδου (2) και Θεολήπτης.





(1)Οι αγίες Κυριαίνα και Ιουλιανή έζησαν την εποχή του αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Η Κυριαίνα, καταγόταν από την Ταρσό της Κιλικίας, η δε Ιουλιανή από την πόλη Ρώσο. Και οι δύο είχαν αφοσιωθεί σε φιλανθρωπικά έργα χριστιανικής φιλαδελφίας. Φρόντιζαν ορφανά, παρείχαν την βοήθειά τους αφιλοκερδώς σε όποιον είχε την είχε ανάγκη. Παρότι δεν ήταν πολύ μορφωμένες πάντα έβρισκαν τρόπο να στηρίξουν την πίστη αυτών που το είχαν ανάγκη. Είχαν δε καταφέρει να φέρουν στο δρόμο του Θεού, πολλούς ειδωλολάτρες. Τις δύο αγίες τις συνέλαβε ο Μαρκιανός και τις πίεζε να απαρνηθούν τον Χριστό. Εκείνες όμως δεν υποχώρησαν στις πιέσεις και έμειναν αμετακίνητες στην πίστη τους. Για την σταθερότητα τους στην ορθόδοξη πίστη οι αγίες ρίχτηκαν στην πυρά, και παρέδωσαν το πνεύμα τους στον Κύριο.

(2) Ο άγιος Ερμινίγγελδος ήταν γιος του βασιλιά των Βησιγότθων Λιουβιγγέλδου. Ο Βασιλιάς αυτός και όλο το έθνος του, είχαν προσχωρήσει στην αίρεση του Αρείου. Ο Ερμινίγγελδος όμως, διδάχτηκε την ορθόδοξη πίστη από τον επίσκοπο Λέανδρο, σε ένα ταξίδι του. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, έγινε γνωστό ότι είχε απαρνηθεί τον Αρειανισμό και είχε γίνει χριστιανός. Αυτό στεναχώρησε τον πατέρα του, ο οποίος προσπάθησε να τον μεταπείσει με παρακάλια και απειλές. Όταν δεν κατόρθωσε τίποτα, τον κατήγγειλε ο ίδιος ως Χριστιανό. και έτσι τον φυλάκισαν. Ο Ερμινίγγελδος παρότι βασανίστηκε πολύ, παρέμεινε πιστός στον Κύριο. Έτσι διατάχθηκε ο θάνατός του. Στρατιώτες μπήκαν στο κελί του και τον θανάτωσαν γονατιστό όπως προσευχόταν.