ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΓΕΛΙΩΤΙΚΩΝ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ & ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ & ΜΝΗΝΗΝ ΤΟΥ

ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ

Η ΟΠΟΙΑ  TELEITAI   ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΗΜΕΡΑΝ TETAΡΤΗΝ  3^ΗΝ ΙΟΥΛΙΟΥ 2019 

ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΩΡΑΝ 09 30 ΜΙΚΡΑ  ΟΛΟNΥΚΤΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

ήτοι ( ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - ΟΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΤ’ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ)  

η οποία  τελειώσε περίπου στις 12 45  Π.Μ.


ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕΝ   ΑΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΚΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ, ΟΠΩΣ  ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΝ  ΚΑΙ  ΠΑΡΑΕΥΡΕΘΟΥΝ  ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΑΝΘΙ  ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΑΣ & ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑΣ  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΕΚ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ  2019 

       Καί τί δέν θά έδιναν καί τί δέν θά έκαναν οί Φαρισαίοι γιά νά πετύχουν , γιά νά εκμαιεύσουν μία ομολογία τού  πρώην τυφλού , γιά νά μπορέσουν νά τήν χρησιμοποιήσουν εναντίον τού Χριστού. 

Ανήκαν αυτοί, στήν τάξη τών μικρών καί μοχθηρών εκείνων ανθρώπων , πού στενοχωρούνταν από τήν αρετή τού άλλου καί πικραίνονταν από τά καλά τους έργα. 

 Ήταν επιδειξιομανείς καί φιλόδοξοι , έκαναν τά πάντα γιά νά τούς δούν καί νά τούς επαινέσουν όλοι οί άλλοι, είχαν κυριευθεί από απερίγραπτο φθόνο καί μίσος , ήθελαν μέ κάθε τρόπο  νά σπιλώσουν τήν αρετή τού Κυρίου , νά διαβάλουν τά θαύματά του και τέλος - τέλος νά νά τόν παρουσιάσουν ώς παραβάτη τού Νόμου. 

Είχαν τώρα, μπροστά τους τόν εκ γενετής τυφλόν, τόν οποίον θεράπευσε ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.  Τό θαύμα ήταν εκπληκτικό. Μέ προφανή κακότητα καί μοχθηρία, ρώτησαν τόν πρώην τυφλό , πώς απόκτησε τό φώς τών ματιών του. Μέ σαφήνεια εκείνος , μέ απαράμιλλο θάρρος , αλλά καί με φράσεις απλές καί κτυπητές , τούς είπε : << ένας άνθρωπος λεγόμενος Ιησούς έθεσε πηλόν επάνω στά σβησμένα μάτια μου. Επήγα κατ εντολήν του είς τήν κολυμβήθραν Σιλωάμ, ενίφθηκα καί αμέσως ανοίχθηκαν τά μά τια μου>> 

 Εκείνοι δέν μπόρεσαν νά διαψεύσουν τό θαύμα, αλλά μπορούσαν καί προσπάθησαν νά κατασυκοφαντήσουν τόν Θαυματουργό. Ήθελαν νά πείσουν τόν εαυτό τους πρώτα, καί μετά όλους τούς άλλους ότι τήν ημέρα τού Σαββάτου , απαγορεύονταν τά καλά έργα, έστω καί εάν ήταν μεγάλα καί θαυμαστά , όπως η θεραπεία τού εκ γενετής τυφλού. Φυσική απορία πολλών παρευρισκομένων , με τήν μορφή ερωτήματος << πώς είναι δυνατόν αμαρτωλός άνθρωπος , παραβάτης τού Νόμου - κατά τούς Φαρισαίους- νά κάνει τέτοια θαύματα; >>. Δέν έχουν τίποτα να απαντήσουν καί καλούν τόν πρώην τυφλό καί τόν ρώτησαν τί γνώμη έχει γιά τόν Χριστό. Η δική του απάντηση καθαρή καί ξάστερη << είναι Προφήτης>> .

Δέν μένουν όμως εκεί , καταστενοχωρημένοι , κάλεσαν καί ρώτησαν τούς γονείς του εάν ο υιός τους έχει γεννηθεί τυφλός, καί αφού βεβαίωσαν τό γεγονός , λέγοντάς τους << Πώς όμως τώρα βλέπει , δέν γνωρίζομεν , Ερωτήσατε τόν ίδιον>> καλούν αυτή τήν φορά τόν πρώην τυφλό  καί με υποκριτική ευσέβεια -πού πάντα τούς διακατέχει- του λένε ν νά δοξάσει τόν θεό γιά τό θαύμα, αλλά νά παραδεχθεί , πώς εκείνος πού τού χαρισε τό φώς είναι αμαρτωλός.  Μέ σταθερή αλλά καί θαρραλέα φωνή  καί λόγια , διακήρυξε μπροστά σέ όλους , βροντο-φωνάζοντας << ξέρομεν - τούς είπε- πολύ καλά ότι ο Θεός αμαρτωλούς δέν ακούει. Αλλά άν κανείς Θεοσεβής και τηρητής τού θείου θελήματος, αυτόν ακούει ο Θεός, καί διά μέσω ενός τέτοιου θεοσεβούς - ανθρώπου- κάνει θαύματα. Από τότε δέ πού υπάρχει ό κόσμος μέχρι σήμερα, δέν έχει ακουσθεί ποτέ , ότι κάποιος εθεράπευσε άνθρωπον εκ γενετής τυφλόν. τό - δικό - μου  συμπέρασμα καί η πίστης μου είναι, ότι άν ο άνθρωπος αυτός δέν ήτο σταλμένος από τόν θεόν , δέ θά μπορούσε ποτέ ούτε τό παρα-μικρότερον θαύμα   δέν θά μπορούσε νά κάμη>> . Η δική τους απάντηση , σκληρή - όπως πάντα- κατέφυγαν στήν συνηθισμένη υβρεολογία , κατά τού πρώην τυφλού, καί γεμάτοι από αγανάκτηση , τόν διώξανε μακριά τους. Όταν όμως μετά από λί χρονικό διάστημα , εκείνος είδε τόν Χριστό, διεκήρυξε τήν πίστη του , καί  <<προσεκύνησεν αυτόν>> , ώς Θεό λατρευτό καί παντοδύναμο                Όμως όλα αυτά , γνώριμα , καί κατανοητά  , τί θά πρέπει όμως εμάς ώς χριστιανούς , νά μάς μείνει  από όλα αυτά, τελικά; 

Τό εξαίρετο παράδειγμα θαρραλέας ομολογίας, υπόδειγμα γιά όλους μας , αυτός ό πρώην τυφλός . κι αυτό γιατί , θά ρωτήσει κάποιος; γιατί αρκετοί από εμάς - ώς χριστιανοί- συγκρίνοντας τόν εαυτό τους μέ τόν πρώην τυφλό, θά αισθάνονται τύψεις καί ντροπή.  Η συνείδησή τους , θά τούς ελέγχει, θά τούς έχει κυριεύσει η ντροπή, θά είναι γεμάτοι δισταγμούς, αλλά καί ο  φόβος , για  νά κάνουν αυτό πού έκανε καί ο τυφλός - δηλαδή - νά ομολογήσουν τήν πίστη τους. Αλλά γιατί αυτό,  θά ρωτήσει κάποιος ; 

Ή ίδια η χριστιανική πίστη, ο Θεός  καί τό θέλημά του, ο Χριστός καί η σωτηρία πού Αυτός προσφέρει, η αρετή καί τά έργα τής αγάπης , τό φώς τής Θείας αποκαλύψεως καί η μακαριότητα τού ουρανού, είναι , αυτά τά πράγματα , γιά τά οποία πρέπει κανείς , νά ντρέπεται;  Αυτοί πού αντίθετα,θά πρέπει νά ντρέπονται, είναι ο αμαρτωλός γιά τά πονηρά του έργα, ο δεισιδαίμων καί προληπτικός  γιά τά σκοτάδια στά οποία έχει βυθιστεί, - κι αυτό είναι  τό φυσικό - αλλά καί όχι μόνο αυτοί .  Καί δέν είναι μόνο αυτοί.

Θά πρέπει , νά ντραπούν καί νά φοβηθούν οί πάσης φύσεως εγκληματίες, οί εχθροί τής ανθρωπότητας, τά κακοποιά στοιχεία . Αλλά μέ όλους αυτούς συμβαίνει τό εξής παράδοξο.  

Αυτοί είναι, πού δέν ντρέπονται καθόλου,   γιά τίς αθλιότητές τους, και είναι αυτός  - ό Κύριος  ημών Ιησούς Χριστός- πού ντρέπεται γιά τήν έκφραση τής <<πίστης τους>> καί πού μέ τήν συμπεριφορά τους , αρνούνται αυτόν τόν ίδιο τόν ευεργέτη Ιησού Χριστό,  καί αυτή η συμπεριφορά δέν θά πρέπει να είναι - φυσικά - αυτή πού θά πρέπει νά μάς εμπνέει. 

Αυτή η συμπεριφορά , πού θά πρέπει νά εμπνέει, είναι η συμπεριφορά αλλά καί τό παράδειγμα τού θαρραλέου - πρώην - τυφλού. Χωρίς φόβο - δηλαδή - αλλά καί κυρίως χωρίς φανατισμό, θά πρέπει νά ομολογούμε τήν πίστη μας πρός τόν Χριστό, καί  αυτό , όπου η περίσταση τό επιβάλλει. 

Αυτή θά πρέπει νά είναι μία πράξη, πού θά πρέπει νά τήν πράττουμε μπροστά σέ εχθρούς καί φίλους, σέ πιστούς καί απίστους, σε επίσημους καί μή επισήμους, μορφωμένους , αλλά καί μή μορφωμένους. Αυτό θά πρέπει νά είναι - λοιπόν - τό συμφέρον μας , γιατί έτσι θά αξιωθούμε νά πάρουμε ανεκτίμητες ευλογίες , αλλά καί πολυποίκιλες δωρεές από τόν  θεό. 

Αλλά καί πάλι - πού τό γνωρίζουμε;- Ίσως η  θαρραλέα αυτή ομολογία δικής μας -  πίστεως , νά συγκινήσει πρός τό  καλό καί αυτούς , πού τήν εμπαίζουν αλλά καί τήν πολεμούν.  Καί μήπως είναι λίγα εκείνα τά παραδείγματα, πολεμίων τής πίστης μας , πού οδηγήθηκαν στόν Χριστό , χάρη στήν καλή ομολογία θαρραλέων χριστιανών;

         

 

   

 

Κυριακή τής Σαμαρείτιδος

    Νερό ήρθε νά αντλήσει από τό πηγάδι τού Ιακώβ η Σαμαρείτιδα, - προτίμησε όμως τό μεσημέρι - και μή σάς φανεί παράξενο - υπήρχαν <<δύο  λόγοι>> πού τό έκανε αυτό. 

Ο πρώτος λόγος ήταν γιά νά μήν ακούει από τίς άλλες γυναίκες , δηκτικά σχόλια, ταπεινωτικά υπονοούμενα καί πικρόχολα σχόλια  γιά τήν άστατη ζωή της, καί ό δεύτερος λόγος γιατί παρ' όλη τήν αμαρτωλότητά της  , διψούσε να βρεί τήν λύτρωση, νά απαλλαχθεί  από τίς τύψεις , αλλά καί ταυτόχρονα νά αναζητήσει αυτό πού τόσα χρόνια τής έλειπε, τήν χαρά καί τήν ειρήνη στήν ψυχή της. 

        

Καί πού νά τό γνώριζε , ότι εκεί παρά τό ερημικό τής περιοχής κατά τήν ώρα εκείνη πηγάδι , θά εύρισκε τήν ικανοποίηση τής πνευματικής της δίψας, θά συναντούσε τόν στοργικό Σωτήρα όλων μας , τό Κύριον Ιησούν Χριστόν. 

      

Καί αυτό γιατί ο Παντογνώστης  κύριος , έφερε έτσι τά πράγματα, ώστε νά βρίσκεται εκεί σ' αυτό τό πηγάδι , κατά τήν ώρα πού η Σαμαρείτιδα , θά ερχόταν νά αντλήσει νερό.  

Η κούραση από τό πολύωρο ταξίδι από τήν Ιερουσαλήμ  ώς αυτό το πηγάδι τού Ιακώβ , μεγάλη , η δίψα του ακόμα μεγαλύτερη. Ζήτησε από μία Σαμαρείτιδα  νά πιεί νερό . Συνηθισμένο φαινόμενο τής εποχής - τό αίτημα-  στήν περίπτωση όμως τής Σαμαρείτιδος, αυτό τό ίδιο τό αίτημα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία, γιατί απέβλεπε σέ έναν άλλον πιό ανώτερον σκοπό. 

        

Η Σαμαρείτιδα έδειξε έκπληξη , αλλά καί απορία, πώς εκείνος Ιουδαίος , ζητούσε νερό από μία Σαμαρείτιδα.κι αυτό γιατί Σαμαρείτες καί Ιουδαίοι απέφευγαν οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ τους. 

         

Από τήν απορία τής Σαμαρείτιδος  , πήρε αφορμή ό Κ΄ριος , γιά νά ανοίξει έναν ειλικρινή διάλογο μαζί της καί νά τήν φωτίσει  μέ τίς πλέον υψηλές καί σωτήριες αλήθειες.. Είχε καί΄αυτός   μέ τήν σειρά του νά τίς προσφέρει <<ύδωρ ζών >> ζωογόνο , πλούσιο , πού αναβλύζει άφθονο χωρίς ποτέ νά στερεύει. αυτό τό νερό τό  αντλούσε καί τό προσέφερε από τόν ίδιο του τόν εαυτό από τήν άπειρη σοφία του, τήν δύναμή το, αλλά καί τήν αγαθότητά του.Είναι εκείνος πού θά τό άφηνε νά αναβλύσει , από τήν Θεανδρική του καρδιά σ' οποιονδήποτε θεληματικά τό ζητήσει, νά διοχετευτεί από τά άγια χείλη ου. Μ τό φυσικό νερό το΄πηγαδιού, πίνει καί ξαναπίνει κάποιος και , αλλά διψάει σέ όλη του τήν ζωή.  Εκείνος όμως  πού θά πιεί από τό νερό , τό οποίο προσφέρει ό κύριος, δέν θά διψάσει ποτέ ξανά , αλλά καί ό ίδιος θά γίνει αστείρευτη πηγή αναβλύζωντος ύδατος. 

         

Η Σαμαρείτιδα, φυσικά, δέν μπορούσε νά κατανοήσει αυτή τήν υψηλή αλληγορία, παρά μόνο όταν ό Κύριος τής αποκάλυψε τόν ιδιαίτερο βίο της. Τότε μόνο, εκείνη κατάλαβε ότι είχε μπροστά της έναν προφήτη. Καί τότε συνέβη -τό <<θαύμα>> - η διάνοιά της φωτίστηκε, η καρδιά της συγκινήθηκε, , ο δικός της πόθος νά γνωρίσει τήν αλήθεια, τόν ένα καί μοναδικό Θεό, , παραμέρισε τό άντλημα, λησμόνησε τό νερό τού πηγαδιού , ξέχασε τόν σκοπό γιά τόν οποίο είχε έρθει στό πηγάδι, καί μέ μέ φλογερή πνευματική δίψα ,στήν κυριολεξία, ρουφούσε κάθε λέξη από τήν διδασκαλία τού Κυρίου.  Δηλαδή , προτίμησε τό <<ύδωρ τό ζών >> τού Κυρίου από τό ύδωρ - τό φυσικό- από τό πηγάδι τού Ιακώβ. 

         

Τί θαυμαστή μεταβολή , αλήθεια, όχι μόνο στήν διψασμένη εκείνη ψυχή - τής Σαμαρείτιδος,- αλλά καί ολων τών Σαμαρειτών πού ανταποκρίθηκαν στό κάλεσμά της, γιά τήν μεγάλη χαρά πού έφερε στίς ψυχές τους , ό λόγος τού κυρίου. Από τότε μέχρι καί σήμερα, αλλά καί είς τούς αιώνας τών αιώνων, επαναλαμβάνεται καί θά συνεχίσει νά επαναλαμβάνεται, αυτό τό μεγάλο θαυμαστό καί σωτήριο γεγονός . Όλες αυτές οί διψασμένες ψυχές, πού προστρέχουν στήν πηγή τού <<ζώντος ύδατος>> δηλαδή στόν λόγο τού χριστού , ΄όχι μόνο θά ρουφάνε λέξη πρός λέξη τήν διδασκαλία του, αλλά θά  δροσίζονται, θά ικανοποιούνται, αλλά καί θά χαίρονται , αλλά καί θά χορταίνουν τήν πευματική τους δίψα. 

            

Διψάνε , δηλαδή νά μάθουν τήν αλήθεια γιά τόν Θεό, γιά τόν ίδιο τους τόν εαυτό, αλλά καί γιά τήν αιωνιότητα. Εκεί θ΄΄α μάθουν ότι ό άπειρος , Παντοδύναμος,καί Πανάγαθος Θεός, δημιουργός καί Πατέρας τους, ο στοργικός φρουρός , αλλά και κυβερνήτης τής ίδιας τους τής ζωής,πού έστειλε τόν Μονγενή του Υϊόν   , ώς λυτρωτή τών ανθρώπων. Εκεί θά μάθουν , ότι αυτοί είναι τέκνα τού θεού, εικόνες καί ομοιώματά του , ότι έχουν ανεκτίμητη ψυχή, τήν οποία ούτε όλοι οί θησαυροί τού κόσμου, ούτε ό ορατός καί αόρατος υλικός κόσμος  , δέν μπορούν νά εξαγοράσουν. 

              

Καί  στό ερώτημα πού πάντοτε δiακατέχει τήν καρδιά  καί τόν νού, - τί υπάρχει πέραν τού τάφου; - θά΄λάβουν τήν απάντηση Εκεί κυρίως αρχίζει η αιώνια καί μακαρία ζωή, ότι σίγουρα ό θάνατος δέν είναι εκμηδένιση καί αφανισμός, αλλά η αρχή μίας νέας , τελειότερης  , πιό χαρούμενης καί μακάριας γιά όλους τούς δικαίυυς τής ζωής, νά πληροφορηθούν ότι στόν παράδεισο , τόν <<ητοιμασμένον από καταβολής κόσμου>> , υπάρχουν αγαθά << ά οφθαλμός ούκ είδε καί ούς ούκ ήκουσε καί επί καρδίαν ανθρώπου ούκ ανέβη>> (Α Κορινθ. β' 9) . 

              

Σε αυτά λοιπόν τά νάματα - τά πλούσια από τήν θεία χάρη- θά απαλλαγούν - μία  καί καλή - από τόν <<ρύπον>> τής αμαρτίας, από τό άγχος τής ενοχής, από τίς τύψεις τής συνείδησης , από τήν τυρρανία τών παθών, από τήν στεναχώρια καί τήν οδύνη τή αμαρτίας.  Κι αυτό γιατί κοντά στόν Χριστό, θα ικανοποιήσουν τήν δίψα τους , γιά τήν ειρήνη, γιά τήν χαρά, γιά τήν ψυχική αγαλλίαση καί ευφροσύνη 

                 

Τέλος δέ, πλήρως χορτασμένοι , αλλά και ξεδιψασμένοι, και βαθύτατα ικανοποιημένοι από αυτή τήν κατάσταση , θά γίνουν γιά όλους τούς άλλους πηγή αναβλύζοντος πνευματικού ύδατος. Και αυτό γιατί << νερό βαθύ καί ανεξάντλητο είναι οί λόγοι τού ενάρετου, αλλά καί πηγή ζωής αναβλύζει από τήν καρδιάν του>>   ( Παροιμ. ιη' 4). 

Αυτή τήν ανεκτίμητη δωρεά τού Θεού , προείδε ό Προφήτης Ησαϊας καί προφητικά προέτρεπε αλά καί προτρέπει όλους τούς ανθρώπους νά προσέλθουν στήν πηγή τού ζώντος ύδααος.  << Οί διψώντες , μάς λέγει, πορεύσθαι έφ' ύδωρ>>γιατί ο  Πανάγαθος θεός, <<έδωκεν έν τή ερήμω ύδωρ καί ποταμούς έν τή ανύδρω ποτίσαι τό γένος μου τό εκλεκτόν>> , ( Ησ. νε' 1 μγ' 20) καί τρισευτυχισμένοι , όσοι πίνουν από αυτή τήν πηγή τού << ζώντος ύδατος>> .

             

+ΑΓΙΑ & ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Τήν Αγία καί Μεγάλη Πέμπτη εορτάζουμε  

Α) Τον Ιερό Νιπτήρα 

Β) τόν Μυστικό Δείπνο

Γ) τήν υπερφυά Προσευχή

αλλά καί τήν Δ)  Προδοσία.

  

Τίς τέσσερις αυτές πράξεις μάς προβάλλει η Αγία μας Εκκλησία, οί οποίες έγιναν ή μία μετά τήν άλλη τό ίδιο ακριβώς βράδυ. 

Καμιά άλλη νύχτα δέν είδαν οί άνθρωποι τόν θεό καί Κύριο τού κόσμου νά σκύβει καί νά πλένει τά πόδια τών μαθητών του. 

Σκυμμένος ταπεινά σάν δούλος πλένει τά πόδια τους ψιθυρίζοντας <<ούκ ήλθον διακονηθήναι , αλλά διακονήσαι>

Έπειτα ό Κύριος αφού φόρεσε τά ιμάτιά του καί τούς  συμβούλεψε νά έχον αγάπη μεταξύ τους καί νά μήν επιζητούν πρωτεία κάθισε στό τραπέζι.

Εκεί έγινε η παράδοση τών φρικτών Μυστηρίων , η προσφορά τής Θείας Κοινωνίας στούς ανθρώπους. Πρώτα στό τραπέζι τής νύχτας εκείνης στό υπερώο τής Ιερουσαλήμ καί ύστερα σέ όλες τίς Αγίες Τράπεζες τών Ναών μας ,προσφέρεται ό ίδιος Αμνός καί τό ίδιο Κρασί, όπως προσφέρθηκε τότε, τό Σώμα καί τό Αίμα τού Κυρίου. 

Έπειτα έρχεται μέσα  στό σκοτάδι τής νύχτας στόν Κήπο τής Γεθσημανή  μέ τούς μαθητές του νά προσευχηθεί πρίν τό  Πάθος. Προσεύχεται ό Χριστός καί οί θρόμβοι ιδρώτος τού προσώπου Του γίνονται φόβητρα. Αποφεύγοντας δήθεν τόν Θάνατο, εξαπάτησε  μέ  αυτό  τόν εχθρό , τόν διάβολο. 

Στήν συνέχεια ακολουθεί ή σκηνή τής Προδοσίας. Καμιά νύχτα δέν φιλοξένησε πράξη τόσο σκοτεινή  καί  βέβηλη  σάν τήν προδοσία τού Ιούδα. Έχει πολλές προδοσίες νά παρουσιάσει η ανθρώπινη Ιστορία, καμιά όμως δέν μπορεί νά  συγκριθεί σέ κακότητα καί δολιότητα μέ εκείνη πού διέπραξε ο μαθητής τού Χριστού ο Ιούδας, ο  οποίος από τότε έγινε σύμβολο κακίας, αχαριστίας καί διεφθαρμένης ψυχής.  

Πολλά έχουν γραφτεί γιά τόν Ιούδα. Ή μορφή του παρ' όλα αυτά αποτελεί ακόμα  καί σήμερα μυστήριο σκοτεινό.

 

+ ΑΓΙΑ & ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ  

<<Τήν Αγία καί Μεγάλη Τετάρτη τής αλειψάσης τόν Κύριο  μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποείσθαι οί θειοτάτοι Πατέρες εθέσπισαν , ότι πρό τού σωτηρίου Παθους μικρόν τούτο γέγονεν>>. 

Η Εκκλησίαα μας τήν Μεγάλη Τρίτη μάς προβάλλει μία πρώην πόρνη, πού όμως μετανόησε  καί από γυναίκα τής αμαρτίας έγινε Αγία. 

Αυτή τήν ανώνυμη γυναίκα εγκωμιάζει μέ τό τροπάριο της ή Οσία   Κασσιανή , πού τό ακούμε τό βράδυ τής Μεγάλης Τρίτης . 

Η σκηνή διαδραματίστηκε λίγο πρίν τό Πάθος τού Κυρίου στό σπίτι τού Σίμωνα τού Φαρισαίου , όου είχχε έλθει νά συμφάγει μαζί του ο Ιησούς. Ο ίδιος ο οικοδεσπότης  επίσημα περίμενε τόν Κύριο μέ τούς Φαρισαίους φίλους του. Μόλις εισήλθε  ο Ιησούς στό σπίτι του, κάθισε στό τραπέζι, καί όλοι πρόσεχαν τήν διδαχή του. 

Ξαφνικά άνοιξε ή πόρτα , μιά νέα γυναίκα μπήκε κρατώντας στά χέρια της ένα αλαβάστρινο βάζο καί μέ ανείπωτη συγκίνηση προχωρεί πρός τόν Διδάσκαλο. Μόλις φτάνει κοντά του χωρίς νά πεί τίποτα, γονατίζει, σπάει τό στενό στόμιο τού βάζου, αδειάζει τό πολύτιμο μύρο στά πόδια τού  Ιησού  καί αμέσως σκουπίζει τά πόδια του μέ τά μαλλιά της .   

Όμως εκείνη πού ήταν τόσο αμαρτωλή, πού η παρουσία της καί μόνο προκαλούσε απέχθεια καί δυσοσμία στούς άλλους παρευρισκομένους στό τραπέζι αυτό . 

Και ασφαλώς αυτή η αμαρτωλή , αλλά μετανοούσα γυναίκα , μπροστά στόν Χριστό θά είχα πολλά νά πεί, τόν θεό πού συγχωρεί τήν αμαρτία όσο μεγάλη κι άν είναι , όμως εδώ σταματάει καί σιωπά. 

Μόνο τά μάτια της τρέχουν σάν βρύσες . Από τό στόμα τού Ιησού άκουσε <<αφέωνται αί αμαρτίαι αυτής αί πολαί , ότι ηγάπησε πολύ>.

Η αξία , λοιπόν, αυτής τής αμαρτωλής αυτής γυναίκας , κρύββεται στα άφθονα δάκρυα τής μετάνοιάς της. Όσο κι άν  δυσανααχετούν όλο οί παρευρισκόμεενοι  ό Ιησούς τονίζει << Πορεύου είς ειρήνην> .

Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας είναι τα: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ποια είναι, όμως, η σημασία τους;

 
Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας είναι τα: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ποια είναι, όμως, η σημασία τους;

Το τροπάριο «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…» λέει:

«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς».

Στα νέα ελληνικά, το τροπάριο σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση λέει:

«Δείτε, έρχεται ο Γαμπρός (Νυμφίος) καταμεσίς της νύχτας, και καλότυχος ο δούλος, που θα τον βρει ξύπνιο, αλλά ανάξιος εκείνος που θα πιαστεί στον ύπνο. Πρόσεχε λοιπόν, ψυχή μου, μην αφεθείς στον ύπνο, για να μην παραδοθείς στο θάνατο και κλειστείς έξω από τη βασιλεία. Αλλά σύνελθε και φώναξε: Είσαι Άγιος, Άγιος, Άγιος, Θεέ μας, μέσω της Θεοτόκου ελέησέ μας».

Ποια είναι η σημασία αυτού του τροπαρίου;

Οι στίχοι παραπέμπουν σε δύο παραβολές, δηλαδή ιστορίες με κάποιο νόημα που είπε ο Χριστός. Η πρώτη φράση προέρχεται από την παραβολή των δέκα παρθένων (κατά Ματθαίον, κεφ. 25, στίχοι 1-13). Λέει ότι δέκα κορίτσια είχαν βγει να προϋπαντήσουν το γαμπρό σε κάποιο γάμο. Όμως εκείνος άργησε και αποκοιμήθηκαν. Και καταμεσίς της νύχτας ακούστηκε φωνή: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!». Οι κοπέλες ξύπνησαν, αλλά «οι λαμπάδες τους» έσβηναν. Οι πέντε απ’ αυτές (οι «φρόνιμες» = συνετές) είχαν μαζί τους λάδι και ανανέωσαν τη φλόγα, αλλά οι άλλες πέντε (οι «μωρές» = επιπόλαιες) δεν είχαν. Έτσι, μέχρι να βρουν να αγοράσουν, ο Γαμπρός μπήκε στο σπίτι του γάμου, έκλεισε η πόρτα και έμειναν απ’ έξω.

Όπως φαίνεται στα λόγια του Χριστού, ο γαμπρός της ιστορίας συμβολίζει το Χριστό, που όλοι περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία Του, αλλά αυτή καθυστερεί. Θα έρθει ξαφνικά («μέσα στη νύχτα») και τότε κάποιοι θα είναι έτοιμοι να εμφανιστούν μπροστά Του, γιατί θα είναι καλοί άνθρωποι, ενώ κάποιοι άλλοι θα είναι ανέτοιμοι (επειδή φέρθηκαν ανόητα και δε φρόντισαν να καθαρίσουν την καρδιά τους) και θα μείνουν έξω από «το γάμο», δηλαδή τη βασιλεία του Θεού (τον παράδεισο).

Η δεύτερη παραβολή (κατά Λουκάν, κεφ. 12, στίχοι 36-46) μιλάει για κάποιους δούλους, που περιμένουν τον κύριό τους να επιστρέψει από γάμο. Καλότυχος, λέει ο Ιησούς, εκείνος ο δούλος, που ο κύριος θα τον βρει σε επιφυλακή να τον περιμένει, ενώ αλίμονο σ’ εκείνον που θα σκεφτεί «αργεί ο κύριος» και θ’ αρχίσει να μεθοκοπάει, να δέρνει και να καταπιέζει τους άλλους δούλους. Και αυτή η παραβολή δηλώνει ότι ο Χριστός θα επιστρέψει «ως κλέπτης εν νυκτί», σε στιγμή που κανείς δε θα Τον περιμένει.

Εννοείται ότι η στιγμή, για την οποία ο καθένας πρέπει να είναι έτοιμος, είναι η στιγμή του θανάτου μας, που πιθανότατα θα προηγηθεί της Δ. Παρουσίας και είναι ουσιαστικά η στιγμή της κρίσης μας μπροστά στο Θεό. Ας είμαστε έτοιμοι, έχοντας καθαρίσει την καρδιά μας από τα ελαττώματα που μας εμποδίζουν να αγαπήσουμε το Θεό και τον πλησίον μας.

Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα του τροπαρίου. Ο ποιητής καλεί την ίδια την ψυχή του να μετανοήσει και να αφεθεί στα χέρια του Θεού, ζητώντας τη βοήθειά Του μέσω της Θεοτόκου, των αγίων και των φωτεινών αγγέλων (η τελευταία φράση λέγεται με όλες αυτές τις παραλλαγές). Το τριπλό «Άγιος, Άγιος, Άγιος» είναι από τον ύμνο των αγγέλων (των Σεραφείμ) που άκουσε ο προφήτης Ησαΐας (Ησαΐας, κεφ. 6) και υποδηλώνει την Αγία Τριάδα.

Το τροπάριο «Τον νυμφώνα Σου βλέπω…»

Το δεύτερο τροπάριο λέει: «Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».

Σε νέα ελληνικά:

«Σωτήρα μου, βλέπω στολισμένο το σπίτι του γάμου, αλλά δεν έχω κατάλληλα ρούχα για να μπω μέσα. Κάνε λαμπερή τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με».

Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μια άλλη παραβολή του Χριστού, στο κατά Ματθαίον, κεφ. 22, στίχοι 1-14: ένας βασιλιάς παντρεύει το γιο του, αλλά οι καλεσμένοι «αγρόν ηγόρασαν» (η φράση είναι από το Λουκ. 14, 18, όπου υπάρχει η ίδια παραβολή ή μια παρόμοια – εκεί κάποιος λέει: «αγόρασα ένα αγρό (χωράφι) και πρέπει να πάω να τον δω, γι’ αυτό δε μπορώ να έρθω») και δεν πήγαν. Τότε εκείνος έστειλε και κάλεσαν όλους τους φτωχούς και περιθωριακούς, που ήρθαν αντί για τους επίσημους. Είδε όμως κάποιον με ρούχα ακατάλληλα για γάμο και έβαλε να τον πετάξουν έξω, και μάλιστα «στο σκοτάδι»!…

Εννοείται ότι, αφού οι τελικοί καλεσμένοι ήταν φτωχοί, ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι ο άνθρωπος διώχτηκε επειδή είχε «κακά ρούχα». Το νόημα είναι ότι είχε κακή ψυχή.

Εδώ λοιπόν ο ποιητής του τροπαρίου παρακαλεί το Χριστό να τον βοηθήσει να γίνει λαμπερή η ψυχή του, να τη «φορέσει» (ως το καταλληλότερο ένδυμα) και να μπορέσει να μπει στο γλέντι του γάμου, δηλ. στον παράδεισο.

Ο Ιησούς ως Νυμφίος

Ο ίδιος ο Χριστός συχνά παρομοίασε τον ερχομό Του με γάμο και τον εαυτό Του με Νυμφίο (γαμπρό). Και στο τέλος της Αποκάλυψης ο παράδεισος συμβολίζεται με μια «πόλη στολισμένη σα νύφη», μέσα στην οποία δεν μπαίνει τίποτε κακό.

Η σημασία αυτής της παρομοίωσης είναι ότι στο πρόσωπο του Χριστού συντελείται ένας «ιερός γάμος» Θεού και ανθρωπότητας: στο γάμο οι δύο σύζυγοι ενώνονται, ενώ στο Χριστό ενώθηκαν Θεός και άνθρωπος, γι’ αυτό ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος. Γι’ αυτό ο Χριστός ονομάζεται «Νυμφίος της Εκκλησίας», η σχέση του αντρόγυνου παρομοιάζεται από τον απόστολο Παύλο με τη σχέση Χριστού και Εκκλησίας (στην επιστολή προς Εφεσίους, κεφ. 5, που διαβάζεται κατά την τελετή του γάμου), ενώ το «Άσμα Ασμάτων» (το ερωτικό τραγούδι του βασιλιά Σολομώντα που βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη) ερμηνεύτηκε από τους χριστιανούς αγίους ως αλληγορία του έρωτα του Θεού και του ανθρώπου.

Ο Θεός, κατά τους αγίους μας, είναι «ερωτευμένος με τον άνθρωπο», γιατί μόνο ένας ερωτευμένος θα μπορούσε να κάνει τέτοια θυσία: να γίνει ταπεινός άνθρωπος (ενώ είναι ο παντοδύναμος Θεός) και ν’ αφήσει να τον βασανίσουν μέχρι θανάτου για να σώσει το δημιούργημά Του. Επίσης, η αγάπη του Θεού είναι «έρως», γιατί Τον κινεί σε ένωση με τον άνθρωπο, όπως οι δύο ερωτευμένοι ενώνονται «οι δύο εις σάρκα μίαν».

Όλα αυτά δεν σκανδαλίζουν τους χριστιανούς, γιατί δεν περιέχουν τίποτε κακό: μιλάνε για την αγάπη του Θεού και για την ένωσή Του με τους ανθρώπους (την αγιότητα). Αυτή την ένωση καλείται να έχει ως σκοπό της ζωής του κάθε χριστιανός. Έτσι, αξιολογεί κάθε πράξη του, στην προσωπική, οικογενειακή, επαγγελματική κ.τ.λ. ζωή του, με γνώμονα αν συμβάλλει σ’ αυτή την ένωση ή την εμποδίζει: στην ένωση με τον Τριαδικό Θεό διά του Χριστού.

Γι’ αυτό ο Χριστός δεν θα μπορούσε να έχει παντρευτεί ή ερωτευτεί μια γυναίκα: όχι γιατί «ήταν ανέραστος» (δεν ήταν, όπως μόλις είπαμε), αλλά γιατί είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ερωτευμένος και ενωμένος με τη Νύμφη Του, την ανθρωπότητα. Μόνο αν δεν ήταν Θεός, αλλά ένας κοινός άνθρωπος, τότε δεν είναι αληθινός αυτός ο ιερός γάμος, άρα ούτε η ανάσταση και φυσικά δεν υπάρχει και σωτηρία από το θάνατο. Γι’ αυτό και οι (λανθασμένες) ιδέες ότι δήθεν ήταν παντρεμένος με την αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, είναι αντίθετες με τη διδασκαλία και την εμπειρία των αγίων όλων των εποχών για τη Θεότητα του Θεανθρώπου Νυμφίου Ιησού.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΟΜΑΔΟΣ 2019

Ἀγαπητοὶ ἐνορίτες,
Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ εἰσήλθαμε εἰς τὴν πλέον Ἱερὰ Περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστὴς, ὅπου θὰ ζήσουμε γιά μία ἀκόμη φορὰ τὰ Ἄχραντα Πάθη ἀλλὰ καὶ τὴν Ἔνδοξο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στήν προσπάθειά μας γιά τὴν καλύτερη ἐξυπηρέτησής σας, σᾶς παραθέτουμε παρακάτω τὸ βασικὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ τῆς Ἀναστάσεως.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019.
Ἑορτάζομεν τὴν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα θριαμβευτικήν εἴσοδο τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα:
07:00 - 10:00 Θεία Λειτουργία τῶν Βαΐων.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 22α ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς.
Ὥρα: 19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ 23η ΑΠΡΙΛΙΟΥ.2019
Μνείαν ποιούμεθα τῆς παραβολῆς τῶν δέκα Παρθένων.
Ὥρα: 19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 24η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019
Μνείαν ποιούμεθα τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικὸς.

Ὥρα:18:00 - 19:15 Τὸ Μυστήριον τοῦ Ἁγίου καὶ Ἱεροῦ Εὐχελαίου.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νιπτήρος.


ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 25η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ Ἱεροῦ Νιπτῆρος, τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τῆς ἐν Γεθσημανῇ Προσευχῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Ἰούδα προδοσίας τοῦ Κυρίου.
Ὥρα:
07:30 - 09:30 Μ. Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων Παθῶν (12 Ευαγγέλια).
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ στολισμοῦ τοῦ Ἐπιταφίου).
 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26η  ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019.
Ἐπιτελοῦμεν ἀνάμνησιν τῶν ἁγίων καὶ σωτηρίων παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας).
Ὥρα: 08:00 – 10:30 Αἱ Μεγάλαι Ὧραι.
Μ. Ἐσπερινὸς - Ἱερὰ Ἀποκαθήλωσις.
10:30 - 12:00 Τρισάγια -ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ ΔΙΓΕΛΙΩΤΙΚΩΝ
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία Επιταφίου Θρήνου.
Ἔξοδος τοῦ Ἐπιταφίου 21:00

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ 77η   ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019
Ἑορτάζομεν τὴν Θεόσωμον ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὥρα: 07:30 - 9:30 Μέγας Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.

Ἑορτάζομεν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα: 11:00 νυχτερινή Κωδωνοκρουσία. Ἡ Ἀκολουθίας τῆς Παννυχίδος

23:30 (περίπου) Ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς εἰς στόν Ἱερὸ Ναό μας. 

00:00 ἀκριβῶς. Ἡ Λαμπαδηφόρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
00:30 - 01:45 (περίπου) Ἡ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 28η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

19:30 - 20:30 Ὁ Μέγας Ἐσπερινὸς τῆς Ἀγάπης. & ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ- ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΩΡΑ 0700 ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ